อธิบายแบบทดสอบอิชิฮาระ

แบบทดสอบอิชิฮาระเป็นแบบทดสอบการมองเห็นสีที่ใช้แพร่หลายที่สุดในโลก พัฒนาขึ้นในปี 1917 โดยศาสตราจารย์ ชิโนบุ อิชิฮาระ แห่งมหาวิทยาลัยโตเกียว และยังคงเป็นมาตรฐานในการคัดกรองภาวะบกพร่องการมองเห็นสีแดง-เขียวมาจนถึงปัจจุบัน

ประวัติโดยย่อ

ชิโนบุ อิชิฮาระ เป็นจักษุแพทย์ทหารที่ได้รับมอบหมายให้พัฒนาวิธีคัดกรองทหารเกณฑ์ของกองทัพญี่ปุ่น แผ่นภาพชุดแรกวาดด้วยมือและใช้สีน้ำ ตั้งแต่นั้นมาแบบทดสอบก็ผ่านการปรับปรุงหลายครั้ง แต่หลักการยังคงเหมือนเดิม

ชุดมาตรฐานปัจจุบันมี 38 แผ่นภาพ แม้จะมีการใช้ชุดย่อ 24 แผ่นและ 14 แผ่นในการคัดกรองอย่างรวดเร็วด้วย

หลักการ: แผ่นภาพเทียมสีเดียวกัน

แผ่นภาพอิชิฮาระเป็น แผ่นภาพเทียมสีเดียวกัน ประกอบด้วยจุดสีหลายจุดที่มีขนาดและความสว่างต่างกัน โดยจุดเหล่านั้นก่อรูปเป็นตัวเลขหรือเส้นทาง

กุญแจสำคัญของการออกแบบมีสองประการ

ตัวเลขต่างจากพื้นหลังด้วยเฉดสีเท่านั้น ไม่ใช่ความสว่าง ผู้ที่แยกเฉดสีนั้นไม่ได้จึงมองไม่เห็นรูปร่าง
ความแปรผันของขนาดจุดและความสว่างแบบสุ่ม ป้องกันไม่ให้ตัวเลขปรากฏจากขอบเขตของความสว่าง

ผลก็คือ ผู้ที่มีการมองเห็นสีปกติจะเห็นตัวเลขหนึ่ง ขณะที่ผู้ที่มีภาวะบกพร่องการมองเห็นสีอาจเห็นตัวเลขอื่น หรือไม่เห็นเลย

ประเภทของแผ่นภาพ

ชุดอิชิฮาระเต็มประกอบด้วยแผ่นภาพหลายประเภท แต่ละประเภทมีจุดประสงค์ต่างกัน

แผ่นภาพสาธิต

มองเห็นได้เหมือนกันสำหรับทุกคน ไม่ว่าจะมีภาวะบกพร่องหรือไม่ ใช้เพื่ออธิบายวิธีทำแบบทดสอบและเพื่อตรวจสอบว่าผู้ทดสอบเข้าใจคำสั่ง

แผ่นภาพเปลี่ยนรูป

ผู้ที่มองเห็นปกติเห็นตัวเลขหนึ่ง ผู้ที่มีภาวะแดง-เขียวเห็นอีกตัวเลขหนึ่ง เช่น แผ่นภาพที่แสดง “74” สำหรับผู้มองเห็นปกติ อาจแสดง “21” สำหรับผู้ที่มีภาวะบกพร่อง

แผ่นภาพซ่อนตัวเลข

ผู้ที่มองเห็นปกติไม่เห็นตัวเลข แต่ผู้ที่มีภาวะบกพร่องเห็นได้ชัดเจน แผ่นภาพเหล่านี้มีประโยชน์ในการตรวจจับการแกล้งทำ

แผ่นภาพวินิจฉัย

ออกแบบมาเพื่อแยกระหว่างภาวะแบบโปรตะกับดิวตะ โดยแสดงตัวเลขสองตัวที่มีความชัดต่างกันสำหรับแต่ละประเภท

แผ่นภาพเส้นทาง

สำหรับเด็กหรือผู้ที่อ่านตัวเลขไม่ได้ ผู้ทดสอบลากเส้นทางที่คดเคี้ยวระหว่างจุดสองจุดแทน

วิธีทำแบบทดสอบอย่างถูกต้อง

เพื่อผลลัพธ์ที่ดีที่สุด

แสง: ใช้แสงกลางวันหรือแสงที่ให้แสงกลางวันเทียบเท่า (ราว 6500K) แสงหลอดไส้ทำให้สีเพี้ยน
ระยะห่าง: ถือแผ่นภาพห่างราว 75 ซม. ตั้งฉากกับแนวสายตา
เวลา: ตอบแต่ละแผ่นภายในราว 3 วินาที การจ้องนานอาจทำให้ผู้ที่มีภาวะบกพร่องบางคน “เดา” รูปได้
แว่นตา: สวมแว่นสายตาที่ใช้ประจำ แต่ไม่ใช่เลนส์กรองสีสำหรับตาบอดสี
ทีละข้าง: ในทางคลินิกจะทดสอบแยกทีละตา

การอ่านผล

แนวทางทั่วไปในการตีความ

อ่านถูก 17 แผ่นขึ้นไป จาก 21 แผ่นทดสอบ — การมองเห็นสีปกติ
อ่านถูก 13 แผ่นหรือน้อยกว่า — บ่งชี้ภาวะบกพร่องการมองเห็นสี
14–16 แผ่น — เป็นช่วงก้ำกึ่ง แนะนำให้ตรวจเพิ่มเติม

ค่าเกณฑ์ที่แน่นอนแตกต่างกันตามรุ่นของชุดแบบทดสอบและตามข้อกำหนดของสถาบันที่ใช้

ข้อจำกัด

แบบทดสอบอิชิฮาระมีประสิทธิภาพสูงในสิ่งที่ออกแบบมาให้ทำ แต่มีข้อจำกัดที่สำคัญ

ไม่ตรวจจับภาวะน้ำเงิน-เหลือง (ไตรตะโนเปีย) ได้อย่างน่าเชื่อถือ
ไม่วัดความรุนแรง อย่างแม่นยำ บอกได้เพียงว่ามีภาวะบกพร่องหรือไม่
ไม่แยกโปรตะกับดิวตะ ได้ชัดเจนหากไม่ใช้แผ่นภาพวินิจฉัย
เวอร์ชันบนหน้าจอ ได้รับผลกระทบจากการปรับเทียบสีของจอภาพ ความสว่าง โหมดกลางคืน และฟิลเตอร์แสงสีน้ำเงิน

ด้วยเหตุนี้ แบบทดสอบอิชิฮาระออนไลน์ จึงเป็นเครื่องมือคัดกรองเพื่อการศึกษา ไม่ใช่การวินิจฉัยทางคลินิก

คำถามที่พบบ่อย

แบบทดสอบอิชิฮาระออนไลน์แม่นยำหรือไม่? สำหรับการคัดกรองเบื้องต้น มีประโยชน์พอสมควร แต่การปรับเทียบสีของหน้าจอ แสงในห้อง และการตั้งค่าจอภาพอาจส่งผลต่อผลลัพธ์ การประเมินที่แน่นอนต้องใช้แผ่นภาพจริงภายใต้แสงมาตรฐาน

แบบทดสอบใช้เวลานานเท่าไร? ชุดย่อ 14 แผ่นใช้เวลาราว 2 นาที ชุดเต็ม 38 แผ่นใช้เวลาราว 5 นาที

เด็กทำแบบทดสอบอิชิฮาระได้ไหม? ได้ แผ่นภาพเส้นทางถูกออกแบบมาสำหรับเด็กที่ยังอ่านตัวเลขไม่ได้ แบบทดสอบรูปทรงสำหรับเด็ก ของเราใช้หลักการเดียวกันกับรูปทรงที่คุ้นเคย

คำตอบโดยย่อ