Skip to main content
ColorVision
Türkçe
Ücretsiz Simülatör

Renk Körlüğü Simülatörü

Herhangi bir görseli yükleyip farklı renk görme kusuru türlerine sahip biri için nasıl göründüğünü inceleyin. Tüm işlemler tarayıcınızda yapılır — görseliniz hiçbir sunucuya yüklenmez.

Görselinizi yükleyin

Etkin Filtre

Normal

Standart renk görme

Benzetim görünümü

Benzetilmiş görseliniz yükleme sonrasında burada görünecek.

Bu renk körlüğü simülatörü hakkında

Nasıl çalışır

Bu simülatör, her pikselin rengini ilgili renk görme kusuruna sahip bir kişide görüneceği biçime dönüştürmek için Machado, Oliveira & Fernandes (2009) çalışmasına dayanan renk dönüşüm matrislerini kullanır. Tüm hesaplamalar HTML5 Canvas API ile tarayıcınızda yerel olarak yapılır.

Bu aracı kimler kullanır

Tasarımcılar ve geliştiriciler; arayüzlerinin, bilgi grafiklerinin, çizelgelerinin veya pazarlama materyallerinin, dünya genelinde renk görme kusuruyla yaşayan yaklaşık 300 milyon kişi için erişilebilir olup olmadığını bu araçla sınar. WCAG erişilebilirlik uyumluluğu testlerinde özellikle yararlıdır.

Protanopi

~1%

Kırmızı körlüğü. Uzun dalga boylu (L) koniler yok.

Döteranopi

~1%

Yeşil körlüğü. Orta dalga boylu (M) koniler yok.

Tritanopi

<0.01%

Mavi körlüğü. Kısa dalga boylu (S) koniler yok.

Akromatopsi

<0.003%

Tam renk körlüğü. Yalnızca gri tonlarında görme.

Bir benzetim ne işe yarar

Renk görme benzetimi bir tasarım aracıdır, tanı aracı değil. Ona bir görsel verirsiniz; belirli bir eksiklikte hangi renk ayrımlarının ayakta kaldığının, hangilerinin çöktüğünün yaklaşıklığını döndürür. Değer, çökenlerdedir. Arayüzünüzdeki iki şey farklı anlamlara geliyorsa ve benzetim onları aynı renkte gösteriyorsa, izleyicilerinizin kayda değer bir bölümünü etkileyen bir kusur bulmuşsunuz demektir.

Çıktının ne olmadığı konusunda kesin konuşmakta yarar var. Bu, kimsenin öznel deneyimine açılan bir pencere değildir. Doğuştan döteranomalisi olan biri dünyayı doğduğundan beri böyle görür; renk algısı onun için son derece olağandır ve kimi ayırt etme görevlerinde trikromatlardan daha başarılı bile olur. Bir benzetimi onların gördüğü şey diye sunmak hem yanlıştır hem de durumu bir yoksunluk olarak çerçevelediğinde yararsızdır.

Benzetimin gerçekten söylediği şey şudur: tasarımınız, izleyicilerin kayda değer bir azınlığına ulaşmayan bir bilgiye nerede dayanıyor. Bu, üzerinde çalışılabilir teknik bir olgudur.

Dönüşümün arkasındaki model

Basit benzetimler görseli, bir dikromatın ayırt edebildiği renk doğrusuna çökertir. Dikromazi için bu yeterlidir, ama çok daha yaygın olan anormal trikromazi için yanlıştır: orada etkilenen koni kaymış tayfsal duyarlılıkla vardır ve renk bilgisi silinmek yerine sıkışır.

Bu benzetim, koni duyarlılığındaki kaymayı doğrudan modelleyen Machado, Oliveira ve Fernandes’in fizyoloji temelli yaklaşımını izler. Kayma sürekli bir parametre olduğundan, aynı model normal görüşten hafif anomaliye ve tam dikromaziye kadar bütün aralığı kapsar; onları birbirinden kopuk durumlar gibi ele almaz.

Bu ayrımı anlamak tasarım biçimini değiştirir. Orta dalga boyu koninin bulunmadığı döteranopi katı durumdur. O koninin var olduğu ama kaydığı döteranomali ise yaygın durumdur, çok daha fazla kişiyi etkiler ve daha ince aksaklıklar üretir: teknik olarak ayırt edilebilir kalan ama yoğun bir grafikte ya da küçük bir arayüz ögesinde artık bir bakışta ayrışmayan renkler.

Çıktıyı iyi kullanmak

Renk aracılığıyla gerçekten anlam taşıyan bir görsel yükleyin: bir gösterge paneli, renk kodlu göstergesi olan bir grafik, bir harita, kırmızı hata durumları olan bir form, bir yönlendirme şeması. Her benzetimi özgün görselle karşılaştırın ve renkle kodlanmış her ayrıma tek bir soru sorun: bu hâlâ izleyiciye bilmesi gerekeni söylüyor mu?

Aranmaya değer yaygın aksaklıklar:

  • Kırmızı ve yeşil durum göstergeleri aynı donuk tona dönüşüyor. Yazılımdaki en yaygın erişilebilirlik kusuru budur.
  • Grafiklerin kategorik paletlerinde komşu diziler birbirine karışıyor; özellikle algısal ayrım yerine görsel çeşitlilik için seçilmiş nitel paletlerde.
  • Ardışık ısı haritaları kırmızı ve yeşilden geçiyor ve sıralamasını yitiriyor.
  • Metinden yalnızca renkle ayrılan bağlantılar tümüyle kayboluyor.
  • Zorunlu alan ve hata biçimlendirmesi yalnızca kırmızı bir kenarlıkla taşınıyor.

Çözüm neredeyse hiçbir zaman başka renkler kullanmak değildir. Çözüm, renk dışı ikinci bir ipucu eklemektir: metin etiketi, simge, biçim, dolgu deseni, konum, altı çizgi. Böylece renk, anlamın tek taşıyıcısı olmaktan çıkıp pekiştiricisi olur; bu da WCAG’ın rengin kullanımı ölçütünün istediği şeydir.

Benzetimin güvenilir olmaktan çıktığı yer

Dönüşüm görselinizin sRGB değerlerine uygulanır; bu yüzden doğruluğu, ekranınızın sRGB’yi ne kadar sadık gösterdiğine ve kaynak görselin o uzayda hazırlanıp hazırlanmadığına bağlıdır. Geniş renk kapsamlı malzeme, HDR içerik ve yoğun renk yönetimli iş akışları sonucu kaydıracaktır.

Model ayrıca doğuştan gelen eksiklikleri betimler. Glokom, diyabetik retinopati, görme siniri hastalıkları, katarakt ya da ilaçlara bağlı sonradan kazanılmış renk görme kaybı çoğu zaman farklı davranır, sıkça iki gözü eşit olmayan ölçüde etkiler ve genellikle hiçbir renk dönüşümünün yakalamadığı bir keskinlik ya da karşıtlık duyarlılığı düşüşüyle birlikte gelir.

Son olarak, benzetimin tek bir mercek olduğunu unutmayın. Hangi tonların birbirine karıştığını söyler; metninizin okunabilmesi için yeterli parlaklık karşıtlığı olup olmadığı hakkında hiçbir şey söylemez. Onu karşıtlık denetleyicisiyle birlikte kullanın.

Daha geniş yönlendirme için bkz. renk körlüğüne göre tasarım ve grafikleri erişilebilir kılmak.

Sorunuz mu var?

Sık Sorulan Sorular

Renk körlüğü testleri, nasıl çalıştıkları ve sonucunuzla ne yapmanız gerektiği hakkında bilmeniz gereken her şey.

Renk körlüğü olan insanlar gerçekten böyle mi görüyor?

Hayır ve hiçbir benzetim bunu yapamaz. Benzetim, normal görüşe göre ayarlı ekranınızda, bir eksiklikten sonra hangi bilginin ayakta kaldığının bir yaklaşıklığını çizer. Öznel deneyimi yeniden üretemez. Eksiklikle doğan biri başka bir seçeneği hiç bilmemiştir; onun renkleri kendisi için sadece normaldir ve dünyasını sizinkinin solmuş bir sürümü olarak algılamaz. Çıktıyı, tasarımınızın nerede bilgi yitirdiğini bulmak için kullanın, başkasının deneyimini imgelemek için değil.

Benzetim hangi modeli kullanıyor?

Machado, Oliveira ve Fernandes'in betimlediği fizyoloji temelli yaklaşımı izler; renkleri yalnızca bir doğruya izdüşürmek yerine, etkilenen koninin kaymış tayfsal duyarlılığını modeller. Bu ayrım, koninin bulunduğu ama kaydığı ve ağırlığın sürekli değiştiği anormal trikromazi, yani protanomali ve döteranomali için önemlidir.

Dikromazi ile anormal trikromazi neden bu kadar farklı görünüyor?

Çünkü farklı durumlardır. Dikromazide bir koni sınıfı tümüyle yoktur; o eksenin renk bilgisi gerçekten yiter ve benzetim onu çökertir. Anormal trikromazide koni kaymış tepesiyle vardır; bilgi yitmek yerine sıkışır. Anormal trikromazi çok daha yaygındır, bu yüzden yalnızca dikromatik benzetime göre tasarlamak sorunu kimi yerde abartır, kimi yerde küçümser.

Grafiğim benzetimde hâlâ okunuyor. İşim bitti mi?

Tam olarak değil. Benzetim tonların ayırt edilebilir kalıp kalmadığını denetler, ama karşıtlık oranlarını denetlemez ve anlamı yalnızca rengin taşıdığı durumları yakalamaz. Karşıtlık denetleyicisini de çalıştırın ve renkle kodlanmış her ayrımın etiket, desen, biçim ya da konum gibi ikinci bir ipucu taşıdığından emin olun.

Benzetim görselimi yüklüyor mu?

Hayır. Dönüşüm bir canvas ögesi kullanılarak tümüyle tarayıcınızda yapılır. Görsel cihazınızdan hiç çıkmaz ve hiçbir sunucuya gönderilmez.

Hangi tipe göre tasarlamalıyım?

Önce döteranomaliyi denetleyin; dötan eksiklikler açık ara en yaygınıdır. Sonra daha katı durum olarak döteranopiyi. Paletiniz mavi-sarı ayrımlara dayanıyorsa tritanopiyi de ekleyin. Döteranopi ve tritanopide anlamını koruyan bir tasarım, genellikle daha hafif biçimlerde de ayakta kalır.

Hâlâ sorunuz mu var? Bize yazın →