Renk Kontrastı Denetleyici

Parlaklık, her zaman ayakta kalan kanaldır

Rengin, tasarımcının yaslanabileceği iki bileşeni vardır: ton ve açıklık. Bunlardan yalnızca biri izleyicilerin tamamı için güvenilirdir.

Ton ayrımı büyük ölçüde değişir. Kabaca her on iki erkekten birinde kırmızı-yeşil eksiklik vardır ve onun için, size apaçık görünen bir ton farkı hiçbir bilgi taşımayabilir. Açıklık ayrımı çok daha tektiptir. Renk görme eksikliği olan biri, keskinliği azalmış biri, güneş altında soluklaşmış telefon ekranına bakan biri ve tümüyle olağan görüşü olan biri; hepsi büyük bir açıklık farkını büyük bir fark olarak algılar.

İşte bu yüzden karşıtlık oranı, yükü taşıyan erişilebilirlik ölçütüdür. İki renk arasındaki açıklık ilişkisini ölçer ve tonu tümüyle yok sayar; istenen de tam budur, çünkü ton kanalı güvenilmez olduğunda geriye ne kaldığını söyler.

Oran, iki rengin bağıl parlaklığının aynı olduğu ve aralarındaki sınırın herkes için görünmez olduğu 1:1’den, saf beyaz üzerine saf siyah için 21:1’e uzanır. Hesap WCAG’da tam olarak tanımlanmıştır: her sRGB kanalını doğrusal ışığa çevirin, kanalları algılanan parlaklığa katkılarına göre ağırlıklandırın, sonra açık ve koyu sonuçları karşılaştırın.

Eşikler ve arkalarındaki gerekçe

4,5:1 — normal metin (WCAG AA). Gövde metninin tabanı. Bu sayı, yaşlı erişkinlerde sık görülen, düzeltilebilir ama çoğu zaman düzeltilmeyen yaklaşık 20/40 keskinlikle ilişkili karşıtlık duyarlılığı kaybından türetilmiştir.

3:1 — büyük metin (WCAG AA). 18 punto normal ya da 14 punto kalından başlar. Büyük harflerin çizgileri kalındır, bu yüzden daha düşük karşıtlıkta da okunur kalır.

3:1 — metin dışı karşıtlık (WCAG AA). Arayüz bileşenlerini ve anlamlı grafikleri kapsar: giriş alanı kenarlıkları, düğme durumları, odak göstergeleri, bilgi ileten simgeler ve bir grafiğin temel parçaları. En sık atlanan ölçüt budur ve görsel olarak zarif, düşük karşıtlıklı bir arayüz denetimde genellikle burada kalır.

7:1 ve 4,5:1 — normal ve büyük metin (WCAG AAA). Yaklaşık 20/80 keskinliği hedefleyen daha katı bir düzey. Zorunlu olmasa bile uzun okuma için benimsemeye değer.

Karşıtlık gereklidir, yeterli değildir

Erişilebilir palet çalışmasındaki en yaygın yanılgı, geçen bir karşıtlık oranını işin sonu saymaktır. Yanıtlanması gereken iki bağımsız soru vardır:

1. Her renk kendi arka planında okunuyor mu? Bu karşıtlıktır ve bu denetleyici onu yanıtlar.
2. Farklı anlamlara gelen renkler birbirinden ayırt edilebiliyor mu? Bu ton ayrımıdır ve karşıtlık oranı bu konuda hiçbir şey söylemez.

Kırmızı ve yeşil dizisi olan bir grafik karşıtlığı rahatlıkla geçebilir, ikisi de beyaz zeminde koyudur, ve yine de bir döteranop için tümüyle okunmaz olabilir; çünkü iki dizi birbirinden ayırt edilemez. Böyle paletleri renk görme benzetiminden de geçirin.

Ve renk anlam taşıdığı her yerde ikinci bir ipucu ekleyin. WCAG’ın rengin kullanımı ölçütü bunu ister ve G111 tekniği alışılmış yolu betimler: rengi desen, biçim, konum ya da açık bir etiketle eşleştirmek. Uygulamada bu, renkli gösterge yerine grafik dizilerini doğrudan etiketlemek, kırmızı hata iletisinin yanına bir simge koymak, satır içi bağlantıların altını çizmek ve başarı ile hata durumlarını biçimle de ayırmak demektir.

Denetleyiciyle çalışmak

Bir ön plan ve bir arka plan rengi girin; araç oranı ve karşılanan eşikleri bildirir. Birkaç alışkanlık onu daha yararlı kılar:

• Gerçek çifti sınayın. Yarı saydam katmanlar, geçişler ve arka plan görselleri, etkin arka planın biçem sayfanızdaki renk olmadığı anlamına gelir. Gerçekte çizilen şeyden örnek alın.
• İki temayı da sınayın. Parlaklık temiz biçimde ters çevrilmez; koyu paletin kendi denetimi gerekir.
• Bir geçişte en kötü durumu sınayın, ortalamayı değil.
• Devre dışı ve yer tutucu durumları da katın. Onlar da okunuyor.
• Odak göstergelerini göründükleri her yüzeye karşı sınayın. Beyazda 3:1’i karşılayan bir odak halkası bir kartın üzerinde kaybolabilir.

Bütünsel görünüm için renk körlüğüne göre tasarım palet kurmayı ele alır ve grafikleri erişilebilir kılmak özel olarak veri görselleştirmeyi işler.